press11

«Η Αρχαία Ελιά- Δώρο της Μεγάλης Μητέρας Γης» 

Στις κλειστές και απόκρημνες πλαγιές του φαραγγιού Μέσωνα, οι αγριελιές χιλιάδες χρόνια βυζαίνουν  μέντα στο πέτρινο τείχος το χυμό της γης. Προστατευμένες από τους βοριάδες, τους μανιασμένους και παγωμένους Αέρηδες, άπλωναν τον ίσκιο τους στους χρονοφαγωμένους γκρίζους βράχους. Τα ταξιδιάρικα σύννεφα χιλιάδες χρόνια χάιδευαν τα δροσερά βλαστάρια τους, που γέρνουν από το βάρος του καρπού. Λένε, πως οι δυνατοί αέρηδες παρέσυραν και έφεραν μέσα στην αγκαλιά του φαραγγιού, σαν τα μωρά στην ζεστή αγκαλιά της μάνας τις αγριελιές, για να τις προστατέψουν από τα χιόνια και τους παγετούς.

Οι παλιοί κάτοικοι, που ξεπήδησαν από το χώμα είχαν ένα βασιλιά τον Κρη, που έκανε πολλές ανακαλύψεις και βελτίωσε τη ζωή τους. Λεγόταν Μινωίτες, ήταν άνθρωποι χαρούμενοι χαιρόταν τη ζωή και ζούσαν, από αυτά, που η φύση απλόχερα τους χάριζε σε καλοφτιαγμένα πέτρινα σπίτια. Έφτιαχναν και παλάτια για τους άρχοντες.

 Τόσο πολύ αγάπησαν τη φύση, που λάτρεψαν μια θεά, που συνδέθηκε με τη φύση και τον ετήσιο κύκλο της και την ονόμασαν «Μητέρα Γη» ή «Μεγάλη Μητέρα». Η «Μητέρα Γη», ήταν η θεά της γονιμότητας και της ευφορίας. Η ιδέα αυτή ήθελε τους κατοίκους αυτού του νησιού, να ευημερούν και να μην στερούνται τίποτα. Μια μέρα η Μητέρα Γη, έκοψε ένα κλαδί από τις αγριελιές του φαραγγιού Μέσωνα και μέσα σε ένα πυκνό σύννεφο το έφερε και το φύτεψε σε ένα μεγάλο λιβάδι, δίπλα σε ένα ρυάκι με τρεχούμενο νερό.

Το κλαδί της αγριελιάς ρίζωσε πολύ γρήγορα. Μεγάλωσε και κάθε χρόνο έδινε όλο και περισσότερους καρπούς. Οι Μινωίτες είδαν το μεγάλο δώρο, που τους έφερε η μητέρα Γη και άρχισαν να παίρνουν μικρά κλαδιά και να τα φυτεύουν δίπλα σε κυπαρίσσια, σχοίνους, χαρουπιές, συκιές, πικροδάφνες, πρίνους, πλατάνια, θυμάρια, φασκόμηλο, ρίγανες, δίκταμο, παπαρούνες και κρόκους, που ήταν κατάφυτη η περιοχή. Χτίσανε και ιερά και οργάνωναν τελετές γύρω από την ιερή ελιά της Μητέρας Γης, που την ονόμαζαν και  Μεγάλη Μητέρα.

 Όλο το δάσος γύρω από την ιερή ελιά  το είπαν ιερό. Γύρω από κάθε ελιά στο Ιερό Άλσος χτίσανε περίβολους και βάλανε βωμούς, για να τοποθετούν τις προσφορές τους. Βγάλανε νόμους αυστηρούς. Θανάτωναν όποιον τολμούσε να κόψει τις Ιερές Ελιές, διότι αυτό ήταν ασέβεια στο ιερό και στους κανόνες.

 Οι καιροί άλλαξαν, πόλεμοι γίνανε πολλοί, ήρθαν φυλές, από άλλους τόπους. Μυκηναίοι, Δωριείς, Ρωμαίοι, Βυζαντινοί, Άραβες, Βενετοί, Οθωμανοί,  Ιταλοί και Γερμανοί.

Η ελιά δώρο της Μεγάλης Μητέρας Γης, συνέχισε να βγάζει καρπούς και λάδι θρέφοντας  τους ανθρώπους μέχρι σήμερα και για πολλά χρόνια ακόμα.

  • Συγγραφέας του μύθου «Η Αρχαία Ελιά- Δώρο της Μεγάλης Μητέρας Γης»  είναι ο Ερευνητής Λαογράφος Λεωνίδας Κουδουμμογιανάκης, που παραχώρησε αποκλειστικά τα πνευματικά δικαιώματα του έργου αυτού στο «Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Ιεράπετρας & Awards». Η Καλλιτεχνική Διευθύντρια του «Διεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Ιεράπετρας &Awards»κα Ελένη Βλάσση παραχωρεί  στο Νηπιαγωγείο Κεντριού τον ως άνω μύθο «Η Αρχαία Ελιά- Δώρο της Μεγάλης Μητέρας Γης», ώστε να τον χρησιμοποιήσει για πολιτιστικούς, εκπαιδευτικούς, διαγωνιστικούς λόγους, με την προϋπόθεση  να αναγράφεται  και να αναφέρεται παντού, ότι τα πνευματικά δικαιώματα  αυτού του μύθου, ανήκουν αποκλειστικά στο «Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Ιεράπετρας & Awards.»